Calendar
 
  Last Diary
 
เหมือนจะดี
ใกล้หมอ
อาการ
ศิริราช
อาทิตย์
หวังว่าจะดีขึ้น
เครียดสุขภาพ
ลาป่วย
ลาป่วย
ผื่นกลางดึก
3 มิย.56
2 มิย.56
เริ่มอีกครั้ง
ยังอยู่...
เริ่มต้น..อีกครั้ง
อ่อนแอ...เข้มแข็ง
ท้อแท้ แต่ไม่ท้อถอย
ที่สุด
วุฒิภาวะพิการ
เย้ๆ
หยุด...วันสุดท้าย
รอลุ้น
แน่ใจหรือ?
11-11-11
ปีแรก...
;วิถี..คนป่วย
เบื่อ...ที่สุด
ยังนอนป่วย
อาการดีขึ้น
ปอด..ป่วย
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เย้ๆ  

ได้กฤษ์มาทำงานแล้ว...หลังจากที่หมอให้ยานอนหลับ...เพื่อให้หลับกลางคืน ตื่นกลางวัน หลังจากที่นอนกลางวันตื่นกลางคืนมาตลอดสองสัปดาห์....

ซิ่งแมงกะไซด์มา สัมผัสได้ถึงอากาศที่เปลี่ยนไป  ลมเย็นๆพัดมากระทบผิวหน้า..ตามระดับความเร็วของแรงบิด...สดชื่นจังเลย  แต่ก็รู้ตัวดีว่า...อากาศเย็นๆมีทั้งผลดีและผลเสียต่อตัวเรา อากาศเย็นทำให้หอบบ่อยขึ้นแต่ภูมิแพ้จะดี...เอาน่าไหนๆก็เรียนรู้ที่จะอยู่กับพวกเขาอย่างมีความสุขมาตั้งนาน 555+

 

คุณเธอก็ยังส่งข้อความถามเป็นระยะว่านัดต่อไปจะมาได้หรือไม่  ไม่รู้ว่าถามเพราะห่วง อยากเจอ หรือว่าทวงของ  แต่ไม่ว่าจะอะไรก็ตาม รู้สึกดีขึ้นเยอะ ที่ชีวิตไม่ต้องรอคอยความห่วงใยขากเขาเหมือนวันก่อนๆ  ...

 

ถึงโต๊ะทำงาน...มีงานวางรอเพียบ  ...หัวหน้าเดินมาถาม แต่ก็รู้ว่าถามแบบไม่จริงใจ...ตอบไปตามมารยาท  มีที่ทำให้รู้สึกดี ก็คงเป็นแม่บ้าน ที่ส่งข้อความถามเป็นระยะในช่วงที่ไม่สามารถใช้เสียงสื่อสารได้...ชิวๆ ไม่ได้ใส่ใจ  อยู่แบบที่เราเป็น  ไม่ทำให้ใครเดือดร้อน ทำตามหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด

 

สู้ต่อไป ยัยบ๊องส์

     Share

<< หยุด...วันสุดท้ายวุฒิภาวะพิการ >>


Posted on Tue 15 Nov 2011 11:24

There are no words to describe how boduicoas this is.
Abubakar   
Tue 20 Aug 2013 19:19 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh