Calendar
 
  Last Diary
 
เครียดสุขภาพ
ลาป่วย
ลาป่วย
ผื่นกลางดึก
3 มิย.56
2 มิย.56
เริ่มอีกครั้ง
ยังอยู่...
เริ่มต้น..อีกครั้ง
อ่อนแอ...เข้มแข็ง
ท้อแท้ แต่ไม่ท้อถอย
ที่สุด
วุฒิภาวะพิการ
เย้ๆ
หยุด...วันสุดท้าย
รอลุ้น
แน่ใจหรือ?
11-11-11
ปีแรก...
;วิถี..คนป่วย
เบื่อ...ที่สุด
ยังนอนป่วย
อาการดีขึ้น
ปอด..ป่วย
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ;วิถี..คนป่วย  

วันที่ 5 แล้วสินะ ที่ต้องนอนป่วย กลิ้งๆ หม่ำๆอยู่อย่างนี้  ฉันรู้ตัวดีว่าถ้าไปโรงพยาบาล ก็ต้องส่งตัวไปศิริราช แต่ตอนนี้สถานการณ์ไม่พร้อม  ใจยังสู้เต็มร้อย แม้ว่ากายจะแย่ลงเรื่อยๆตามรอยโรคของมัน

 

มีลมหายใจอยู่จนถึงทุกวันนี้ก็ถือว่าเป็นพรที่วิเศษที่สุด ที่ทำให้ฉันได้มีโอกาสใช้กรรมในโลกมนุษย์นี้ต่อไป

ฉันยังไม่อยากบอกใคร..ว่าฉันเป็นอะไรบ้าง ขอให้ฉันเตรียมทุกอย่างให้เรียบร้อย ถึงเวลานั้นฉันจะบอกทุกคนเอง  หลายๆคนชมว่าฉันเข้มแข็งที่เผชิญทุกสิ่งเพียงลำพัง  พวกเขาจะรู้ไหมว่าฉันก็อยากมีใครที่พร้อมจะเดินเคียงข้างดูแลกันไปจนวาระสุดท้าย แต่ในเมื่อเบื้องบนลิขิตไว้แล้ว...เราก็แค่เดินตามเส้นทางนั้นอย่างมีสติที่สุด...ฉันเชื่อว่าแม้กายฉันจะป่วย  แต่ถ้าฉันประคับประคองใจให้เข้มแข็งได้ตลอดไป ฉันก็ยังมีลมหายใจอยุ่ได้อีกนานนนนนนนน ...แม้ว่าบางครั้งใจจะอ่อนล้าไปบ้างตามความทุกข์ทรมาน ฉันจะพยายามเรียกสติให้กลับมาเร็วที่สุด

 

          ไดฯจ๋า วันนี้ฉันได้แต่บ่นนะจ๊ะ...อย่าเพิ่งรำคาญล่ะเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน

     Share

<< เบื่อ...ที่สุดปีแรก... >>


Posted on Wed 9 Nov 2011 14:24

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh