Calendar
 
  Last Diary
 
ผื่นกลางดึก
3 มิย.56
2 มิย.56
เริ่มอีกครั้ง
ยังอยู่...
เริ่มต้น..อีกครั้ง
อ่อนแอ...เข้มแข็ง
ท้อแท้ แต่ไม่ท้อถอย
ที่สุด
วุฒิภาวะพิการ
เย้ๆ
หยุด...วันสุดท้าย
รอลุ้น
แน่ใจหรือ?
11-11-11
ปีแรก...
;วิถี..คนป่วย
เบื่อ...ที่สุด
ยังนอนป่วย
อาการดีขึ้น
ปอด..ป่วย
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  อาการดีขึ้น  

เมื่อวานทั้งวันก็พยายามดื่มน้ำให้ได้มากๆสุดๆ เพื่อขับเสมหะออกได้ง่ายขึ้น แต่ไม่ไหวอ่ะฉิ่งฉ่องทุกครึ่งชม. เสียงเริ่มมา พอจะสื่อสารรู้เรื่องมากขึ้น แต่คนที่โทรมาก็ยังบอกว่า ขอสายฉัน ทั้งๆที่ฉันรับสายอยู่คนเดียว อิอิ

          เมื่อวานนอนดูบอลได้ตั้ง 3 คู่ แต่ผลไม่เป็นไปตามที่คาดการณ์สักเท่าไร ลูกกลมๆมีลมอยู่ข้างในกระเด็นกระดอนไปตามทิศทาง....สิ้นเสียงนกหวีดคือผลที่ออกมาได้ทั้งสามหน้า *-*

          เช้านี้ก็พยายามกระดึ๊บไปซื้ออาหารและหนังสือพิมพ์  รู้สึกแย่เป็นบางครั้งที่นึกถึงว่าทำไมเราต้องโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว แต่พอสติมา ในเมื่อเราเลือกเองนี่เนอะ...และก็คิดว่าสามารถดูแลตัวเองได้ดียามเจ็บป่วย เว้นแต่น้องๆพยาบาลบางคนไม่ยอมให้นอนห้องพิเศษ ด้วยเหตุผลว่าไม่มีญาติเฝ้า แต่บางคนที่รู้เหตุผลก็คุยกับคุณหมอจนอนุญาต...       ขอบคุณจริงๆ...

 

          คุณเธอส่งข้อความมาตอนหกโมงเช้าว่าถึงที่หมาย...โดยสวัสดิภาพ ป่านนี้ก็คงหลับปุ๋ยมั้ง

ไม่สบายทีไรทำให้คิดไรได้หลายๆอย่าง  แต่พอหายป่วย  ใจมันก็กลับไปเหมือนเดิมๆ 555+ ใจเจ็บแล้วไม่ยอมจำ  ก็งี้แร่ะ

     Share

<< ปอด..ป่วยยังนอนป่วย >>


Posted on Sun 6 Nov 2011 13:22

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh