Calendar
 
  Last Diary
 
หยุด...วันสุดท้าย
รอลุ้น
แน่ใจหรือ?
11-11-11
ปีแรก...
;วิถี..คนป่วย
เบื่อ...ที่สุด
ยังนอนป่วย
อาการดีขึ้น
ปอด..ป่วย
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  หดหู่  

ดูข่าวช่วงข้ามคืน...หลายๆที่กลายเป็นทะเลน้ำ..บางคนเตรียมตัวทัน บางคนไม่ทันเตรียมตัว

โดนกันไปตามๆกันหลายๆที่   คงเป็นอุทกภัยครั้งที่ร้ายแรงที่สุดเท่าที่เคยพบ....ลูกหลานถามว่า..    จะมีร้ายแรงกว่านี้ไหม...อืม ตอบไม่ได้อ่ะ...ทั้งๆที่ในใจหวั่นๆว่ามันมีแต่จะรุนแรงขึ้น....ไปเรื่อยๆ

          ณ.ที่อยู่...ยังไม่ท่วม  ...บางแห่งมีการเตรียมตัว ..แต่ที่บ้าน ไร้การเตรียมสิ่งใดๆทั้งสิ้น บอกที่บ้าน ก็ยืนยันว่าไม่ท่วม หรือท่วมก็ท่วมน้อย เฮ้ออออออ   ขี้เกียจเตือนแร่ะ อะไรจะเกิดก็เกิดละกัน ตั้งสติพร้อมรับ....ทั้งๆที่เป็นคนหนึ่งที่สภาพจิตดีพอสมควร (คิดเข้าข้างตัวเองบางเวลา)  ดูทุกวัน    ทุกวัน ยังพลอยเครียด จนเก็บไปฝันเลยอ่ะ ...55+ แต่ไม่บอกนะจ๊ะไดฯจ๋าว่าฝันอะไร *-*

          วันนี้...ในขณะที่น้ำท่วมหลายๆจังหวัด จนรัฐบาลประกาศให้ 12 จังหวัดหยุดราชการตั้งแต่วันที่ 27 – 31 ตุลาคม (อยากหยุดบ้างจังเลย)  เสียงตำรวจ รถมูลนิธิ เปิดไซเรนดังสนั่นผ่านหน้าที่ทำงานไป....สักพัก....สายรายงานว่า มีการวางระเบิดที่โรงงาน  ใกล้ๆที่ทำงาน  โชคดีที่ไม่มีใครเป็นไรเพราะคนงานไปเห็นและเรียกตำรวจมากู้ทัน...จึงต้องทำให้ระเบิด...ยิ่งกว่าในหนังอีกนะเนี่ยยยยย

คนเราจิตใจทำด้วยอะไรกันนะ...ขณะที่หลายๆคนเดือดร้อนอพยพทิ้งบ้าน  สารเลวก็ขึ้นไปขโมยของเป็นการซ้ำเติมความเดือดร้อน เหมือนไม่ใช่คนไทยด้วยกัน....เฮ้อออออออ บ่นไปก็แข้ไขไรไม่ได้     

ขอเพียงให้พวกมานนนนนนน มีจิตสำนึกโดยเร็วด้วยเถิด...แต่คงยากกกกกกกก  เพราะมันฝังในสันดาน  555+  พูดถึงเรื่องนี้รู้สึกภูมิใจจังเลย  ที่อยู่สลัมแวดล้อมด้วยการพนันและยาเสพติด        แต่ที่บ้านพี่น้อง ไม่มีใครยุ่งเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เลย ไม่มีจะกินก็อดกัน....

 

          เครียดดดดดด กับหลายๆเรื่อง  ทั้งเรื่องงาน คนรอบข้างและสภาวการณ์ที่เป็นอยู่ตอนนี้   ทำให้จิตใจเศร้าหมองโดยไม่รู้ตัวเนอะ  ....

 

          คุณเธอเมื่อคืนก็ส่งเสียงมาบอกว่า สัปดาห์นี้คงได้เจอกันแว๊บแต่คงไม่ได้อยู่ดูแล  555+  นึกไว้แล้วต้องเป็นเช่นนี้  พอฉันจะพูดไรไป ก็หาว่าไปทำให้เขาเครียด  ไม่อยากแข่ง  เกี่ยวกันไหมเนี่ย  ฉันก็รู้ว่าต้องเป็นแบบนี้... หลังวางสายส่งข้อความไปบอกว่า “ที่ผ่านมาถ้ายังคิดว่าไม่เข้าใจ...ก็ไม่รู้จะทำอย่างไรแล้ว” ก็รู้ว่า...ถ้าอยู่ดูแลเธอก็คงอาย  และไม่รู้จะตอบทุกคนว่า...ฉันเป็นใคร  5555+

เข้าใจเสมอ

เข้าใจเสมอ

เข้าใจเสมอ

 

ทั้งๆที่บางเวลา  “ไม่อยากเข้าใจ”

     Share

<< เลื่อนลอยท่วมแล้ว >>


Posted on Wed 26 Oct 2011 13:06

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh