Calendar
 
  Last Diary
 
รอลุ้น
แน่ใจหรือ?
11-11-11
ปีแรก...
;วิถี..คนป่วย
เบื่อ...ที่สุด
ยังนอนป่วย
อาการดีขึ้น
ปอด..ป่วย
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
อยากรู้..แต่ไม่อยากถาม
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เลื่อนลอย  

              สงกาสัยจะเครียดไม่รู้ตัว ดูข่าวน้ำท่วมเอ่ย ไปช่วยฟื้นฟูสภาพจิตเอย...อาบน้ำจะหยิบสบู่ฟอกตัว แน่ะ บีบยาสีฟันใส่ฟองน้ำ ...กว่าจะนึกขึ้นได้  ว๊าทำไมฟองไม่มี 555+

          ข่าวแว่วๆว่าประกาศหยุด 27-31 นึกว่าหยุดทั่วประเทศ อิอิ จะได้ทำเนียนๆ ไปช่วยน้ำท่วม แต่ประกาศอย่างเป็นทางการเฉพาะพื้นที่...ที่มีผลกระทบ 555+....

          ช่วงนี้สภาพร่างกาย...อ่อนแรงจริงๆ ซีดเหมือนไก่ต้มเลยอ่ะ  มาถึงที่ทำงานเล่าเรื่องผลการตรวจให้ฟัง  ทุกคนลงความเห็นเหมือนกันหมดว่า  สมควรไปผ่าตัด เก็บไว้ก็ไม่ได้ใช้...อืมมม  เหมือนห่วงบวกตอกย้ำ  อิอิ

          ก็ตัดสินใจจะผ่าเหมือนกัน แต่คิดว่าให้ฤดูกาลฟุตบอลจบลงก่อน...จะได้ชิวๆ  ไม่ต้องห่วงใคร ส่วนเราไม่ต้องมีใครห่วง ..เข้า รพ.มาเป็นสิบๆรอบ ไม่เคยมีญาติเฝ้าเลยอ่ะ  บางรพ. ต้องวงเล็บในแฟ้มประวัติว่า “ไม่มีญาติ” น่าอนาถดีแท้ 555+

          ชินกับการอยู่คนเดียว...ไปไหนมาไหนมาไหนคนเดียวมั้งๆ ทั้งๆที่มีเธออยู่ในความรู้สึก แต่ก็ไม่เคยได้ไปไหนมาไหนด้วยกันเลยอ่ะ ...แค่มีเธอในใจ เท่านั้นจริงๆ  แต่ทำไมต้องวุ่นวายใจขนาดนี้น๊าเนี่ยยยยยยยย ยัยบ๊องส์

     Share

<< ลืมตัว...อีกแล้วหดหู่ >>


Posted on Tue 25 Oct 2011 15:23

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh