Calendar
 
  Last Diary
 
ฝืน...
มา..ทำงาน
ลาป่วย..วันที่ 2
ลาป่วย
เบื่อออออออออออ
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
อยากรู้..แต่ไม่อยากถาม
ห่วง..ใจจะขาด
สังคม...น่าเบื่อ
เพี๊ยน..ปล่ะเนี่ยย
ลุ้น..เพื่อเธอ
เดิม..เดิม
สุดท้ายของปีงบประมาณ
กายเสื่อม..จิตทรุด
ทรมาน
ตั้งใจ...อีกแว๊วว
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  ยังดี..ที่ได้เจอ  

ตั้งนาฬิกาปลุกตอน 7 โมง กลิ้งๆไปได้สักพัก  ลงมาหม่ำอาหารชดเชยที่เมื่อวานไม่ได้กลิ่นเพราะความใส่ใจหงส์มากกว่าฉัน...ฉันโทรปลุกเธอว่าประชุม 9 โมงไม่ใช่เหรอ สายตลอด ทำตัวเป็นซุปตาร์ให้คนอื่นหมั่นไส้

เกือบ 10 โมงเธอมาเคาะที่ห้องพร้อมเพื่อนเธอ  ฉันบอกว่าอยากไปไหว้พระ ...เธอและเพื่อน จริงๆเพื่อนเธอดูตั้งใจต้อนรับฉันมากกว่าอีกนะ...ไปไหว้ได้สองวัดท่ามกลางฝนที่ตกเป็นระยะๆ เธอก็ถามถึงของที่อยากได้ตลอดเวลาอ่ะ        (สะเทือนใจเล็กๆ) ....ต้องขอบคุณเพื่อนเธอที่ทำให้ได้นั่งหม่ำ KFC ด้วยกันแม้จะต้องรีบก็ตาม

แยกย้ายกันไป  ฉันไปเห็นเธออีกครั้งที่สนามแข่ง...ผลการแข่งทีมเธอแพ้ 1:2 แต่คู่ต่อสู้น่าจะถูกปรับให้แพ้เนื่องจากทำผิดกฎ  และเธอก็บังคับให้ฉันเอาของไปให้เธอ ได้รับความกรุณาจากหลานชายที่เคยรู้จักมาส่งที่โรงแรมเพื่อเตรียมเก็บของ...และมาส่งที่ท่ารถ...ขอบคุณที่กรุณาส่งข้อความมาบอกว่าให้เดินทางโดยปลอดภัย

สิ้นสุดการเดินทางไกลที่แสนทรมาน 20 ชม. ไปกลับ เพียงเพื่อได้เห็นหน้าเธอไม่ถึง สองชม.  5555+

          เพราะรัก  ...ทำได้ทุกอย่างจริงๆ

     Share

<< เดินทางไกลเพลีย...แต่ยังยิ้มได้ >>


Posted on Mon 17 Oct 2011 13:29

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh