Calendar
 
  Last Diary
 
หลับยาว
ตะลุยกรุง
มัน..มาแล้ว
ท่วมแล้ว
หดหู่
เลื่อนลอย
ลืมตัว...อีกแล้ว
กาแฟ...สุกี้
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
อยากรู้..แต่ไม่อยากถาม
ห่วง..ใจจะขาด
สังคม...น่าเบื่อ
เพี๊ยน..ปล่ะเนี่ยย
ลุ้น..เพื่อเธอ
เดิม..เดิม
สุดท้ายของปีงบประมาณ
กายเสื่อม..จิตทรุด
ทรมาน
ตั้งใจ...อีกแว๊วว
จี๊ด..แต่ไม่เจ็บ
HBD
บันทึกกรรม
ใจอ่อน ...อ่อนใจ
เรื่องเดิมๆ
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เร็วเกินคาด  

ดูข่าวความเสียหายที่เกิดขึ้นจากภัยธรรมชาติน่าสงสาร  อีกไม่กี่วันก็คงถึงที่จังหวัดที่สิงสถิต

กำลังลุ้นว่ารัฐบาลจะประกาศหยุดพรุ่งนี้หรือเปล่า...น่าจะประกาศหยุดเฉพาะพื้นที่เสี่ยงภัยเนอะ   ... แต่จะประกาศหรือไม่  ฉันก็ลาหยุดไปแล้ว ต้องไปทำบุญวันออกพรรษา  ตั้งใจไว้แว๊วววว

         

          มรสุมทุกอย่างเข้ารุมล้อมชาวไทย...พระศุกร์เข้าพระเสาร์แทรก ......อยู่ที่ว่าความเข้มแข็งของจิตใจจะอ่อนแอเมื่อไร...หลายคนผูกคอตาย..หลายคนเครียดจนต้องเข้าโรงพยาบาล  น่าสงสาร

          ส่วนฉัน...น้ำยังไม่ท่วม (คงอีกไม่นาน)  ชีวิตยังหายใจได้ (คงอีกไม่นาน) ฉันพยายามทำจิตใจให้เข้มแข็ง..แม้ใบหน้าเปื้อนยิ้มแต่ใจร่ำไห้...ฉันก็จะพยายามอดทนให้ถึงที่สุด  แม้แต่เรื่องของเธอ    ฉันก็ไม่ยอมให้มีอิทธิพลเหนือชีวิตฉันทั้งหมด (นี่ขนาดไม่ทั้งหมดนะ ยังแทบแย่ 555+) 

 

          ไม่ต้องรอถึงวันที่จะเจอกัน...ฉันก็ได้คำตอบที่ชัดเจนอยู่ทุกวัน...โดยเฉพาะช่วงนี้....ช่วงที่เธอคิดว่าฉันไม่สบายไม่สามารถโทรหาเธอได้...แต่ฉันลองโทรไป...ปิดสาย  ไม่ใช่ปิดแค่ชม.สองชั่วโมง..  ปิดตลอดทั้งวัน ฉันส่งข้อความไปถามว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า (เหมือนจะห่วงว่าไม่สบาย แต่ที่จริงรู้ว่าเธอไปไหน)...จริงๆแล้วเธอก็ไม่ผิดอะไร ที่เธอจะไปมีใคร...อยู่กับใคร  เพราะตลอดเวลาเธอย้ำเตือนฉันเสมอว่า “ไม่ได้คิดอะไรกับฉัน” ที่ผ่านมาเธอพูดเหมือนคะนองปากไปเองและตอนนั้นเธอคงไม่มีใคร...ประมาณว่า “ความเหงาทำได้ทุกอย่าง” ..ฉันเป็นศาลาพักใจยามเธอเดือดร้อน แค่พูดจาดีดี  ฉันรีบวิ่งหัวซุกหัวซุน...จัดการทุกอย่างให้เธอ

 

          ณ.เวลานี้ ฉันต้องยอมรับให้ได้ว่า  ไม่มีวันที่ฉันจะได้ไปอยู่ในความรู้สึกเธอ  ไม่มีวันที่เธอจะมีฉันไว้ข้างกายหรือข้างใจ ...ฉันต้องทบทวนตัวเอง...หากเป็นเช่นนั้น ฉันยังรักเธออยู่ไหม ฉันยังอยากที่จะทำอะไรดีดีเพื่อเธอต่อไปหรือไม่ ผลตอบแทนที่ได้นอกจากความสุขทางใจที่ฉันได้ทำเพื่อเธอ ก็คงเป็นการที่เธอสละเวลาเพียงเสี้ยวนาที ของวัน  เดือน หรือปี  ส่งเสียงมาให้ฉันได้ยิน  เท่านั้นเองจริงๆ  ฉันยังจะทนได้...กับสิ่งที่เธอหยิบยื่นให้เพียงเท่านี้หรือไม่....โปรดติดตามตอนต่อไป  *-*

 

            ฉันคงต้องใช้สมอง ไตร่ตรอง  เหตุผลใครครวญ  ไมใช่ใช้แต่หัวใจ หัวใจ และความรู้สึก...มีคนบอกฉันว่า เอาเวลา เงินทอง ความรู้สึก ไปทำอะไรดีดีเพื่อตัวเองจะดีกว่าไหม   อืมม ก็เข้าใจในความหวังดีนะ เรื่องแบบนี้ใครไม่เจอไม่มีทางได้รู้....5555+  สิ่งที่ฉันทำอยู่ ฉันทำด้วยหัวใจ ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน  ชาติที่แล้วคงทำกรรมกับเขาไว้มากมาย ชาตินี้ถึงได้ใช้ไม่หมดไม่สิ้น ซะที *-* บ่น บ่น และก็บ่น 

 

      "ผู้หญิง" ไม่ได้ต้องการ .. ที่จะหา "เทวดา" ที่ไหน มาเป็นแฟน !!! ..แค่! ต้องการ "ผู้ชาย" ที่กล้า! .. พูดกับใครอย่าง "แมน แมน" .. ว่า เนี่ย! "แฟนผม" !!! ..

     Share

<< หักดิบ1...พรรษา >>


Posted on Tue 11 Oct 2011 13:38

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh