Calendar
 
  Last Diary
 
ย่ำ..กรุง
ผ่าไฟแดง
สมอง และ หัวใจ
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
อยากรู้..แต่ไม่อยากถาม
ห่วง..ใจจะขาด
สังคม...น่าเบื่อ
เพี๊ยน..ปล่ะเนี่ยย
ลุ้น..เพื่อเธอ
เดิม..เดิม
สุดท้ายของปีงบประมาณ
กายเสื่อม..จิตทรุด
ทรมาน
ตั้งใจ...อีกแว๊วว
จี๊ด..แต่ไม่เจ็บ
HBD
บันทึกกรรม
ใจอ่อน ...อ่อนใจ
เรื่องเดิมๆ
อีกแล้ว...ยัยบร้า
หลับปุ๊ย
เพลงไม่มีอะไรจะคุย
AF8
ไม่มีเหตุผลจะรัก
ศุกร์อีกแล้ว
อ้างว้าง
รถคันแรก
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  เพี๊ยน..ปล่ะเนี่ยย  

ฝืนซิ่งมอไซด์มาทำงาน...ทางยังซ่อมไม่เสร็จ ต้องใช้ทางเบี่ยง...และในที่สุดก็เหมือนเดิม...หลงกับทางเดิม 555+ ทั้งๆที่มีป้ายบอก แต่เพราะ...”ไม่ได้ดู” 555+ เล่าให้น้องที่ทำงานฟัง....สมน้ำหน้ากันใหญ่ประมาณว่าบอกทางไม่มีรู้กี่รอบ....   แต่ไม่จำ...(จำแต่เรื่องของเธอ อิอิ)

 

พูดถึงเธอ...นึกๆ..อดขำไม่ได้...เป็นเพราะโอกาสที่จะได้พบเธอเท่ากับศูนย์...เวลาที่เธอจะโทรมาก็น้อยเหลือเกิน...ยกเว้นเวลาที่เธอเดือดร้อน...หลังจากมีคนสอนอัดเสียง...ตั้งแต่นั้นเวลาเธอโทรมา...ถ้าไม่ลืมก็จะกดอัดเก็บไว้....เวลานึกถึงเธอ หรือเวลาที่เธอไม่โทรมา...ก็เปิดฟัง  ขำๆ  มีแต่เสียงทะเลาะเป็นส่วนใหญ่เวลาที่ฉันแกล้งทำเสียงแข็งไม่ยอมช่วยเหลือ...แต่บางครั้งก็มีมุมดีดีให้ยิ้มได้บ้างเวลาเปิดฟัง  ..อิอิ  เพี๊ยนไปแร่ะฉานนนนนนนนน  *-*

 

ฟังจากน้ำเสียงวันนี้อาการไข้น่าจะดีขึ้นแล้วมั้ง...เป็นครั้งแรกที่ตัดสินใจโทรไป...เพราะห่วงใย...รีบวางแทบไม่ทัน... เพราะเธออยู่กับครอบครัว...5555+  เธอรีบบอกว่าเดี๋ยวโทรกลับ....เหตุเป็นเพราะเรื่องที่เธอขอความช่วยเหลือในเรื่องการพนัน...ครอบครัวเธอไม่รู้.....เฮ้ออ...

 

ฉันคงเป็นได้เพียงส่วนเกิน...ยามที่เธอมีสุข...และเป็นคนที่เธอแสร้งทำเหมือนมีค่า...ยามเธอเดือดร้อน

(แน่ะๆๆ ยัยบ๊องส์ อย่าจิตตก...ไหนๆบอกว่าทำใจได้  5555+)

 

 

.....เคยลองรักใครให้ใจวุ่นวาย เอาตัวและใจให้ไปไม่ยั้ง แต่ละคนก็ทำให้เจ็บซ้ำๆ ซ้ำจนใจแทบพัง ......

ช้ำมากไปก็พัก ไม่มีใครรัก ก็รักตัวเองให้เป็น…..ตอนนี้ฉันยังไม่เหนื่อยที่จะรัก...และห่วงใยเธอ...ฉันจะทำให้ดีที่สุด...แม้ว่าจะไม่ได้รับความรักตอบจากเธอ....

 

เมื่อไร..ที่เธอเข้มแข็งมีแรง...ที่จะเดินต่อไปได้อย่างทระนง...ฉันก็คงต้องกลับมาไร้ตัวตนเช่นเดิม

 

และเมื่อถึงวันนั้น  ฉันยังเชื่อว่า “แม้ในความจากพราก  ความทรงจำก็ยังงดงาม”  ...ในใจฉัน

     Share

<< ลุ้น..เพื่อเธอสังคม...น่าเบื่อ >>


Posted on Mon 3 Oct 2011 13:26

I think you hit a <a href="http://zebwehnfyj.com">buylesle</a> there fellas!
Johnelle   
Mon 17 Oct 2016 16:32 [2]
 

Great post! I?m just starting out in community mank/ementgmaraeting media and trying to learn how to do it well &#8211; resources like this article are incredibly helpful. As our company is based in the US, it?s all a bit new to us. The example above is something that I worry about as well, how to show your own genuine enthusiasm and share the fact that your product is useful in that case
Stafon   
Tue 11 Oct 2016 15:11 [1]
 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh