Calendar
 
  Last Diary
 
ธรรมะ...ชนะทุกสิ่ง
สองความรู้สึก
เพลีย...แต่ยังยิ้มได้
ยังดี..ที่ได้เจอ
เดินทางไกล
มื้อแรก
ยอม...ยกธงขาว
1...พรรษา
เร็วเกินคาด
หักดิบ
เลือก...ที่จะทรมาน
เพียงเสี้ยว..นาที
หลอก...ตัวเอง
อยากรู้..แต่ไม่อยากถาม
ห่วง..ใจจะขาด
สังคม...น่าเบื่อ
เพี๊ยน..ปล่ะเนี่ยย
ลุ้น..เพื่อเธอ
เดิม..เดิม
สุดท้ายของปีงบประมาณ
กายเสื่อม..จิตทรุด
ทรมาน
ตั้งใจ...อีกแว๊วว
จี๊ด..แต่ไม่เจ็บ
HBD
บันทึกกรรม
ใจอ่อน ...อ่อนใจ
เรื่องเดิมๆ
อีกแล้ว...ยัยบร้า
หลับปุ๊ย
เพลงไม่มีอะไรจะคุย
AF8
ไม่มีเหตุผลจะรัก
ศุกร์อีกแล้ว
อ้างว้าง
รถคันแรก
เจ็บแต่จบ
เริ่มต้น...วันที่ไม่มีเธอ
เหตุผล & ความรู้สึก
  Favourite Diary
 
  Counter
       


  สุดท้ายของปีงบประมาณ  

หลังจากดื้อไม่ยอมไปศิริราช...กินยาแก้ปวด ทำกายภาพอีกสักระยะๆ กระดึ๊บๆมาทำงานดีกว่าสัปดาห์เรื่องงานต้องบอกว่า “สบายสุดๆ” ไม่มีเสียงทำลายโสตประสาท (ไม่ได้อคตินะ คนที่อยู่มาก่อนก็บอกว่า ทนแทบไม่ได้ แต่ต้องทน 555+)  เลิกงานเมื่อวานก็ติดรถนักกายภาพกลับ...ถึงบ้านฝนตกพอทันที  นอนดู”ชั่วฟ้าดินสลาย”  นู๋พลอยสวยจริงๆ         (โดยเฉพาะตอนไม่ใส่เสื้อผ้า 555+)

 

สุขภาพแขนซ้ายดีขึ้น...แต่เพราะฤทธิ์ยาแก้ปวดอย่างแรงทำให้โรคกระเพาะกำเริบอีกแล้ว ปวดท้องตลอด  ต้องหม่ำยาเคลือบกระเพาะอีกอย่าง เฮ้อออ ทรมาน แขนก็ปวดท้องก็ปวด  ใจปวดหรือเปล่าน๊ะ  อิอิ... หงุดหงิดเมื่อไรขี่แมงกะไซด์ได้

 

ค่ำๆคุณเธอโทรมา...แกล้งทำเสียงแข็งไปงั้นแร่ะ  คุยกันครึ่งชม. ก็ดุไปเล็กๆ เหมือนประมาณว่าสิ้นเดือนนี้ตามที่ตกลงไว้ฉันจะไม่ทำตามสัญญา 555+ คงเครียดเลยมั่ง ก่อนนอนโทรมาอีกฉันก็น้ำเสียงอ่อนลง...แต่ยังไม่รับปากว่าจะทำตามสัญญา (สัจจะยังไม่มีในหมูโจรฉันใด ฉันก็ยากที่จะเชื่อใจผีพนันอย่างเขาเช่นกัน)

 

เช้านี้ก็มากับคุณอา(ศัย)..ถึงที่ทำงานสายเล็กๆ เพราะคนที่มาด้วยเขาทำงาน 8.30 น.แต่ฉันทำงาน 8.00 น....ชิวๆ สายไปตั้ง 1 นาทีแน่ะ  ถึงที่ทำงานเรียงรายด้วยอาหารเจเพียบ...จะหม่ำไหวไหมเนี่ย  บริจาคคนโน้นคนนี้ไปบ้าง แต่ก็ยังเยอะ  ไทยร้อยเปอร์เซ็นแต่อยากจะสร้างบุญกะเขาบ้างมีไรปล่ะ*-*

55555+

 

เช้านี้ประหลาดใจ...คุณเธอโทรมาบอกว่ากำลังออกเดินทาง (จะบอกทำไมอ่ะ) ไม่เคยบอกเลยสักครั้ง สงกาสัยแสร้งทำดี กลัวฉันไม่รักษาสัญญาแน่ๆเลยอ่ะ  555+ แต่ก็รู้สึกดีเล็กๆที่ทำเหมือนแคร์ ทั้งๆที่ไม่ได้แคร์

“อยู่ไหนคับ” === อยู่ในใจใครบางคนยกเว้นในใจเขา

“หม่ำไรหรือยังคับ” === ยังรอคนมาป้อน  “เดี๋ยวไปป้อนให้”

“ดูแลตัวเองด้วยนะคับ เป็นห่วงนะ”

 

ถ้าเป็นเมื่อก่อน คงรู้สึกปลื้ม...แต่เดี๋ยวนี้ฟังเหมือนลมที่กระทบโสตประสาทแล้วก็ผ่านไป

 

ปล. ถึงน้องลูกโป่งเปลี่ยนชื่อไดเหรอ ทำไมเข้าไม่ได้อีกแร่ะ ขอให้มีความสุขกับวันหยุดนะจ๊ะ

     Share

<< กายเสื่อม..จิตทรุดเดิม..เดิม >>


Posted on Fri 30 Sep 2011 10:57

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh