เช้านี้....เปิดคอมมาปุ๊บ...อึ้งอีกแล้ว (แน่ะๆ ไดฯคงว่านะ ยัยนี่อึ้งบ่อยจัง)  ก็จริงๆนี่นา....ได้รับเมล์จากคนที่ไม่คาดคิดว่าจะได้รับ  ...พร้อมกับคำขอโทษ...อืมมม  คำนี้ฉันได้รับเขาหลายครั้งแร่ะ...ไม่รู้นะว่าคำพูดที่เขียนเขาจะรู้สึกเช่นนั้นจริงๆหรือไม่.....แต่ก็ทำให้ฉันน้ำตาคลอๆได้แร่ะจ้ะ เช้านี้

อย่างน้อย...ก็อยากให้เขารู้ว่า...ฉันเป็นห่วงเขา...ไม่อยากให้ชีวิตเขาต้องจมอยู่กับน้ำสีอำพัน....บ่อยนัก...เขาให้เหล้าดื่มมมไม่ใช่ดื่มมม เหล้าอ่ะ.....น้องตับจะแย่ตั้งแต่อายุยังน้อยๆ.....แต่...เตือนมากไป  ถ้าเขาบอกว่า "เจือก..ไรด้วยล่ะ"   คงหงายหลังตึงเนอะไดฯเนอะ...

และก็แปลกใจที่เห็นเขา online แต่เช้า...ไม่รู้ว่าตื่นมาทำงาน หรือว่ายังไม่ได้นอนอ่ะ.....ก็ยังเป็นห่วงนะ  (อีกแร่ะ ไดฯอย่าหัวเราะเยาะจิ)  ก็แค่เป็นห่วงไม่ได้เหรอ...รับรองน่า....ว่าจะไม่ยินดียินร้ายกับอะไรแล้วแร่ะ...แต่ความเป็นห่วงยังมีให้เขาเสมอต้นเสมอปลายนะ ...เพียงแต่อาจจะไม่ได้พูดไปเหมืนอเมื่อก่อนนะ....

นี่แร่ะ...ความงดงามของมิตรภาพในโลก online  ที่เขาอาจจะเคยคิดว่าไม่น่าจะมี..แต่สำหรับฉัน...ยังมีให้เสมอ

คืนนี้....นัดชิงยูโร...คงสนุกมากๆ......แต่หลังจากคืนนี้  คงต้องรออีกนานอ่ะ กว่าจะได้ดูโอลิมปึค  *-* แต่คนที่ดีใจคงจะเป็นพระมารดา  อืมม ลูกฉานนนนนนน จะได้ไม่ต้องเปิดทีวีทั้งคืน  5555+